fot. Tomasz Rogowski
Dobiegły końca warsztaty pisania ikon dla dzieci i młodzieży. Pomysłodawcą i opiekunem duchowym był ks. Piotr Domaros – proboszcz parafii Parsęcko, przy wsparciu Szkoły Podstawowej w Parsęcku i Gminy Szczecinek. Zajęcia prowadzone były przez p. Zofię Konieczną i odbywały się od 28 stycznia do 2 lutego w sali wiejskiej.
Uczestnicy poznali technikę pisania ikon i w czasie warsztatów pisali ikonę Matki Bożej Pneumatofory – czyli Niosącej Ducha Świętego. W trakcie warsztatów uczestniczyli w Mszach Świętych – były to takie małe Rekolekcje, za co serdecznie dziękujemy ks. Piotrowi. Odwiedzili również cerkiew greckokatolicką w Szczecinku. Proboszcz tejże parafii – ks. dr Jarosław Roman przybliżył historię kościoła wschodniego i rolę ikony w życiu duchowym.
Zwieńczeniem całotygodniowej pracy było uroczyste poświęcenie ikon podczas niedzielnej mszy świętej.
Tekst informacji: Zofia Konieczna
A tak warsztaty wspomina Zuzia Amarowicz – jedna z uczestniczek pisania ikon.
W dniach od 28 stycznia do 2 lutego w Parsęcku odbyły się Warsztaty Pisania Ikon dla młodzieży poprowadzone przez Panią Zofię Konieczną. Pisaliśmy wizerunek Matki Bożej Pneumatofory, czyli niosącej Ducha Świętego. Pomimo tego, że był to jeden obraz każdemu z nas wyszedł całkiem inaczej, ale równie pięknie.
Warsztaty były dla nas chwilą bliskości z Bogiem, gdzie pracowaliśmy w ciszy i skupieniu, aby dobrze skoncentrować się na duchowej stronie pisania własnej ikony. Od Pani Zosi dowiedzieliśmy się o materiałach, których się używa, technikach oraz wiele o samej idei ikon w kościele katolickim.
Czas warsztatów był czasem ciężkiej, ale pięknej i owocnej pracy. Zajęcie to przynosiło wiele emocji, strach – gdy coś się nie udawało, ale i radość kiedy powoli ukazywała się coraz piękniejsza Matka Boska. W niedzielę 3 lutego odbyła się Msza, przez którą zostały poświęcone nasze ikony.
Dziękujemy Pani Zosi za podzielenie się z nami swoją wiedzą oraz za ogromną cierpliwość do nas. Dziękujemy także Księdzu Proboszczowi, za sprawowanie Eucharystii oraz głoszone dla nas słowo.
Szczególnie jednak dziękujemy Bogu, za doświadczenie takiej formy modlitwy.
