Ojcze Damianie, nasz Rekolekcjonisto!
Tak jak tu przed Tobą wszyscy stoimy, tak też każdy odczuwa wdzięczność dla Ciebie i za Ciebie, a ja postaram się ją wyrazić w imieniu wspólnoty.
W niedzielę pod Twoim przewodnictwem rozpoczęliśmy rekolekcyjne zmagania, ale nie po to, by zdobywać medale, tylko po to, by przeznaczyć ten czas na pracę nad samym sobą, by zastanawiać się nad stanem swojego ducha, by słowami psalmu zwrócić się do Boga: „Daj mi poznać drogi Twoje Panie i naucz mnie Twoich ścieżek. Prowadź mnie według Twej prawdy i pouczaj, bo Ty jesteś Bóg, mój Zbawca” (Ps 25,4n).Ojcze, z całego serca dziękujemy Ci za pomoc w poznawaniu dróg i ścieżek Bożych. Twoja pełna entuzjazmu nauka i radość, z jaką głosiłeś słowo Boże, dotarła do naszych serc. Twoje słowa, byśmy przejrzeli i zaczęli dostrzegać działanie Boga w naszym codziennym życiu oraz praktykowali wdzięczność, wydają się banalnie proste, ale jakże trudne w codziennej realizacji. Często odczuwamy wdzięczność, ale musimy jeszcze nauczyć się ją wyrażać, umieć dziękować za drobne i proste rzeczy, takie jak zapach deszczu czy smak ulubionego jedzenia (kanapka z dżemem). Chcieć dziękować Panu Bogu i ludziom wokół nas.
Jesteśmy wdzięczni, że przypomniałeś nam prawdę o tym, że Bóg kocha każdego człowieka i że każdego szuka – trzeba tylko pozwolić się Bogu odnaleźć. Przypomniałeś, że Bóg nie pozostawił człowieka bez pomocy, dał ludziom Maryję, Matkę swojego Syna, a Ona nie zawodzi, nie zostawi nas bez pomocy, zawsze podprowadzi do Jezusa – jeśli tylko zechcemy…
Ojcze Damianie, dziękując za trud przygotowania i poprowadzenia rekolekcji w naszej parafii, życzymy Ci zdrowia oraz radości i spełnienia w swoim powołaniu i służbie ludziom. Niech Niepokalana opiekuje się Tobą i wyprasza potrzebne łaski. I obyśmy wszyscy spotkali się w niebie.
Bóg Ci zapłać.
w imieniu wspólnoty parafii
Urszula Sroka i Kazimierz Markowski
